Bibliografia filozofii polskiej

Bibliografia filozofii polskiej
http://filsoc.itl.pl/bazy/bfp

Bibliografia filozofii polskiej (1896-1918) to kolejna część większego projektu wydawniczego realizowanego od lat w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Dotychczas ukazały się drukiem bibliografie okresu oświecenia (T. 1), romantyzmu (T. 2), pozytywizmu (T. 3). Trwają prace nad tomem czwartym, dotyczącym okresu Młodej Polski. Wydano dwa pierwsze zeszyty tego tomu (W. 1994 i 2002). Internetowa baza danych jest kontynuacją poprzednich części Bibliografii. Sposób opracowania haseł bibliograficznych nie zmienił się w stosunku do wydań książkowych. Tam też, w Przedmowach poszczególnych tomów, znajdują się szczegółowe wyjaśnienia dotyczące układu i założeń przyjętych przy redagowaniu materiału. Tu w skrócie przypominamy podstawowe informacje.

Baza danych zawiera bibliografie osobowe Polaków publikujących w latach 1896-1918, a także autorów obcych i pisarzy dawnych, obecnych w polskiej literaturze filozoficznej tego okresu.

Autorzy polscy, których główne dzieła ukazały się przed 1918, mają bibliografie pełne:
– literaturę podmiotową, rejestrującą wszystkie wydania ich prac (pierwodruki, reedycje, ważniejsze wydania fragmentów, recenzje prac, recenzje własne, przekłady);
– literaturę przedmiotową: wszystkie opracowania wraz z recenzjami od początku działalności autora do najnowszych.

Autorzy debiutujący w tym czasie mają:
– literaturę podmiotową, zawierającą tylko prace opublikowane przed 1918 r., bez recenzji i opracowań. Pełna bibliografia tych autorów będzie opracowana w kolejnym tomie Bibliografii (obejmującym następny okres filozofii polskiej);
Tak jak w poprzednich tomach, autorzy z niepełną bibliografią oznaczeni są symbolem „*”

Autorzy obcy oraz pisarze działający na terenie Polski przed 1750 r. (autorzy dawni) mają:
– wykaz prac własnych i opracowań o nich wydanych w latach 1896-1918.

Bibliografie osobowe redagowane są na podstawie autopsji wszystkich prac danego autora. Pozwala to wydzielić z całego dorobku naukowego pisarzy, zwłaszcza tych, zajmujących się filozofią ubocznie, teksty, lub ich znaczące fragmenty, stricte filozoficzne. Nie zawsze udaje się nam dotrzeć do teksu. Prace te oznaczamy symbolem „¦”.